1/به این فکر می کنم  که هدایت رفتارم در روابط با اطرافیانم  مرا به سویی میبرد

 که سر شار ازملاحظه وبی اعتمادی شده ام  .

 با رابطه ها یی از تار مو  نازکتر از جانب من.

2/میدانم...همیشه همینطور بوده ...یکهو فوران میکند وبعد همه چیز تمام شده است.

3/در تغییر جهان مکوش که آسیب می پذیرد... لائوتزه

4/اسلام را تنها  از آن جهت که تسلیم است می پسندم.

5/ پست قبلی  را حذف کردم،حس خوبی بهش نداشتم.شاید این را هم حذف کنم....

 و این به شرایط روحی خودم برمیگرده

خواب دیدم تلاش به نجات کسی می کنم که هیچ امیدی به زندگی نداشت 

  و  انگار تمام شرایط به سود او می تابید

                  وقتی این را بدانی که" همه چیز در حال گشتن است" هیچ عجله ای نمی کنی. 

                    "اسب بودن "یا "اهو بودن" چه تفاوتی می تواند داشته باشد؟

زن: اَه....گفتم که  برو،اصلا نمی خواستم با هم ببیننمون،...( با دلخوری) کاشکی می رفتی.

مرد (قیافه  بی تفاوتی به خود گرفته و درحالی که به جلو نگاه می کند ، تمام حواسش به زن است ) : اصلا برام مهم نیست!

زن (عصبانی و لجبازانه): ولی برا من مهمه!

مرد با پا های بلندش به سادگی تپه ها را زیر پا می گذارد .جنگل پر است از درختان بلندی که تنه هاشان  از زمین تا بیشتر از قد دو  مرد ، کچل اند. در گوشه ای مرد بساط داری با پیرهنی  چرک مرده که زمانی سقید بوده ،چمباتمه روی سکویی نشسته بود  و با نگاه نافذش گویا بر حسب عادت  آن دو  را می پا ید و زن سعی می کند تو جه مرد را به لبخندش جلب کند .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن: ساده ترین نوع برداشت آن است که بخواهیم از روی کلمات به معنی حقیقت موجود( هر چه باشد) برسیم .

 لطفا سرسری نخوانید

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                ما 

                  در اقیانوسی از توهمات خود غرقیم

                                    و تنها با کلمات   

                                                         مسیر مان را از هم دور می کنیم

          و هر کدام  روی ریل ها یمان حرکت می کنیم، به نشان جبر مطلق!

  و با نگاهی  مغرور  در آینه  به خود فخر می فروشیم ،

 از سر دانایی زیاد  مدام پوزخند می زنیم 

                     و  با دستی بر شکممان عالمانه به هستی می اندیشیم!

                   گردن های بلند مان  هر روز بلند تر می شوند

              و ما  به خود اجازه خواهیم داد 

              با تمام وقاحتمان  به هر جایی سرک بکشیم.

                                      پس فاخرانه به خود می بالیم!

            و چقدر جالب می شود  آنگاه که

                       در جزئی ترین محاسبات روزمره  خود می مانیم

                   همچون خر چاقی  در گل!

                  با سم هایی اسپرت  از عرفان  ، ازفلسفه ، از مذهب ...

           و آنگاه  است که پشت دست بر پیشانی میگذاریم  ، تکیه بر  پهنای چوبدستمان،

                 چنان چون  پیامبران بنی اسرائیل،  لب به شکوه می گشاییم که :

                        "خدایا، چرا مرا فرو گذارده ای"

                                                                     آری....

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مدتی است چنان خواب های عجیبی میبینم که  به شدت ناتوانم می کنند....

مرا ستایش کن چهار دیواری خا لی  ام!

 به من پناه آور!

 به نجات خود بکوش!

تا

نجات یافته باشم

 نجا تی به اندازه ی فریبی پنهان

در هر آنچه می دانیم .

                           از  کیکاووس یاکیده            

  هیچ عجله ای برای بیشتر دانستن ندارم

تقدیم به

 تمام کسانی که 

جز با بلغور کردن کلام دیگرانی که

  چشم بسته مرید شانند کاری از پیش نمی برند،

و همچنین به تمام کسانی که فرق خدا را با صندق یخی می دانند!

 و به کسانی که  ایمانشان را  در اشکال گرفتن از عقاید  دیگران می دانند

به کسانی که روی صندلی هاشان تار عنکبوت بسته اند،

 به کسانی که دهن شان بزرگترین عضو تن شان است !

به تمام کسانی که در زندگی شان به هیچ کس اعتماد نکرده اند!

و به کسانی که هنوز به انسان امید دارند

و "آن" برایشان مهم است :.

.

.

"دیوونه کیه، عاقل کیه، جونور کامل کیه؟

                                        سر به سرم میذاره ، این روزگار!

              میسوزونه ،خاک میکنه مثل سیگار !

پشت در زندگی مانده اییم !  آواره و از همه جا رونده ایم

چپ چپ نگاهم میکنی ، یعنی چه ؟با خواب سیاهم میکنی یعنی چه؟

به گربه هه سنگ میزنی گنا داره!چشمات و واکنی اونم خدا داره !

ما همه مون بادوم یه درختیم !کفترای اسیر تور بختیم !

خونه می خوای ستون می شم!خاک و گچ و بتون می شم !

مرده داری این جونمون ! لاغر داری این خونمون !

رویا هامون و ازمون نگیرین!نگین بمیرن! هممون می میریم

هر که نتونه بپره دیوونس!؟پول نباشه قد کشیدن فسونس؟

بپر گلی این ور جوب ! آقا یحیا منتظره

             خواستی بیای_ جونه حنا!_ سیگار زر یادت نره !"

                                                                 پناهی

(این پست را  استثنائا با صدای بلند بخوانید...

.پیشاپیش از همکاری شما کمال تشکر را دارم )

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 (خارجی ـ غروب)   

اولی : نمی دونم چی....ولی یه چیزی یه جایی کمه

 ‌‌نه که کم باشه یه چیزی انگار نیست نه که نا شکری کنم

یعنی اگه بود بهتر بود....

همینه که آزارم میده  مثل اینکه  بعد از مدتی که به یه چیزی عادت کنی...

مثلا یه صندلی که سالها یه گوشه بوده یا یه تابلو نقاشی که

 مدت ها به دیوار بوده و وقتی برش داری انگار    یه  چیزی کمه اونطوری شدم 

 ...انگارم داخلم خالیه ... اونطوری شدم ...! اونطوری....! میدونی که

 ...آدم یه طورای عجیبی میشه ....دیگه هیچی عادی نیست ...یه طور عجیبیه

(  دومی مثل حر فی که مدتی تو دلش بوده یهو در می اد که )

دومی :

لامسب از رو نمی رفت....حالم ازش بهم می خوره . دیگه مثل اون وقتا نیست  

 بیخیال لم داده رو صندلی شکمشو داده جلو  دودا رو میده هوا...انتر کثافت..

.همش دسش تو دماغشه... خیکی لم داده پاشو  انداخته رو پاش  دودا رو می ده هوا...

کثافت از سر و روش بالا می ره به خیالش می دونه همه چی رو می دونه ...کور خونده ...

خیال کرده انتر .... یه بند  حرف میزنه لامسب انگار که رادیو روشن کرده باشی  ...

من نگاهش نکردم که خودش بفهمه که داره زیادی ور میزنه ولی یه بند  بهم می بافه...

حالیش نمیشه ....  میبینی کارمون به کجا ها رسیده  ...دیده کم مونده ازمون بخوان

مخرجشونم ما بشوریم ....  ( دستشو تو هوا تکون می ده) اون کاغذارو ریخته بود

 رو میز  انگار واسه من مهمه... از همین سبزا بود....نه ...نارنجییا...به خیالش

                       واسه من مهمه...منو تهدید میکنه انچوچک...

اولی (گوش نمیکرد): می دونی که چی می گم ...مثل اون وقتا شدم

 یادت هست که ....درد هم دارم .تو یه چیزایی حالیته  بیا ببین...

بیا.....(هیچ کدوم حرکت نمیکنن)...هی (آروم) ..... (وبعد بلند )

 هوی حیوون با تو ام ....(سکوتو بعد آروم میگه)مدت زیادی نیست اینطوری میشم

 ... دلم مثل این تپهه شده به نظرم باد کرده  امروز  بلند تر بنظر میاد نه(سکوت)...

نه؟( بالبخنده احمقانه)

دومی: ها ؟

 اولی: تپه رو می گم  بلند تر نشده؟

(  دومی اول به زمین نگاه می کند  بعد به اولی نگاه سردی میکند 

فوری دوباره جلو را نگاه میکند اولی  سعی می کند نزدیکتر

             بنشیند طوری که به دومی بخورد همینطور نزدیکتر می شود.... )

دومی : دستتو بکش آشغال!

اولی :(جا می خورد) برو به درک گراز  وحشی چی خیال کردی

  فکر من می خوام. برو برو ( با دهنش آب می پاشه)من پ من

 من پس  چی می خوام پس که چی  برو برو  ...خیال کردی....نه جناب

خیال ورت نداره.... (سکوت اولی خودشوجمع و جور می کنه...

                   دومی عین خیالش نیست)

دومی:( با صورت اخمو) آشغال بو گندو  با اون شکم ور قلمبیدش

  بوی شاش سگ میده  بعد به من میگه( در ناباوری سرش رو تکون

       می ده ...انگار حسرت می خوره ...ناراحته)

              به من...(به اولی نگاه میکنه)... به من ...!(کم مونده به گریه بیفته )

اولی:میخوای برات داستان اون حلقه ی درویش  که فقط یه شعربلد بود و 

         اون شاهه رو بگم  که  از این درویشه لجش میگیرفته....(سکوت)

من دارم بالا میارم .... اون دیگه سر جاش نیست من اینوو خوب حس میکنه

 ...تقدیر ما اینطوره ...ما راضی ایم به رضای خدا  من که عادت کردم از بچگی

برای یه لقمه نون  از خروس خون سگ دو زدم...خدا به بندش بی خودی

 کمک نمی کنه ازش کار می کشه نه اینکه نیاز داشته باشه که کار بکشه

... می خواد تربیتش کنه... امتحانش کنه ...این یه آزمون الاهیه

  ...همیشه اینطوریه ....بندگان صالح رو آزمون می کنه حتی اگه

دیدی یه رو شکمت سفت شده  نمی تونی دسشویی کنه ...ناراحت نشو

تقدیرت این بود این یه آزمایشه.... تحمل کن....  من عادت دارم برای یه لقمه نون 

...ساده به دست نمی آد. نه...تصور نکن اینا ساده به دست میاد.... اینا

  تجربه ی یه عمر زندگی منه...(سکوت به دومی  نگاه می کنه) ما اینجا

 مهمونینیم نیومدیم بمونیم...(سکوت.....سرش رو رو به زمین با تاسف تکون میده)

              شیطون  تو جلده همه رفته  خدا خودش شاهده من تمامه تلاشمو کردم...

دومی:... انتر کثافت میمون شپشو....( بلند می شه بره هنوز زیر لب داره غرغر میکنه

                                ...دیگه شب شده)

               ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

         این پست  به هیچ وجه شخصی نیست